Bioenergoterapia

Z.K. "...zapędzam się na drugą stronę życia do energii inteligentnych, a one udzielają mi informacji, które sprawdzają się praktycznie. Pacjenci widzą na ogół tunel, przez który lecą aż do momentu, gdy znajdą się po drugiej stronie życia. Tam przeprowadzane są bezkrwawe operacje" - "Stu najlepszych uzdrowicieli polskich" ("Kulisy", 2001, numer specjalny).

Do tego artykułu przygotowywałem się bardzo długo. Zaliczyłem liczne pozycje książkowe, uczestniczyłem w kilku „Targach Zdrowia”, rozmawiałem z kilkoma bioterapeutami. Kiedy jednak wszedłem na stronę jednego z bardziej znanych „bio”, byłem bliski uduszenia się ze śmiechu. Oto, czym zostałem przywitany:

Uwaga: tekst nie opisuje szczegółowo oczywistych oszustw medycznych typu bioenergoterapii, akupunktury, akupresury, irydologii, radiestezji i wielu innych sposobów "uzdrawiania" oraz dowcipów i żartów ze zdrowego rozsądku, np. homeopatii, czy świecowania uszu metodą Indian Hopi. W tekście nie będzie metafizycznej terminologii wielbicieli okultyzmu, hinduizmu i ruchu New Age. Nie zostanie użyty ani razu termin prana, meridiana, jedność bytu wszechrzeczy, mistycyzm przyrody, energia subtelna, czwarty wymiar, piąty stopień świadomości, szósty zmysł lub inny.

Polskie Ministerstwo Zdrowia i Opieki Społecznej już w 1997 roku dołączyło do postępowej Europy powołując "Radę ds. Medycyny Niekonwencjonalnej". Rok później, po zmianie kierownictwa ministerstwa na mniej postępowe, Radę odwołano. Reaktywował ją dopiero reformator stulecia M. Łapiński. Na kolejne odwołanie Rady można było liczyć, gdy ministerstwo objął psychiatra. Jednak już po dwóch miesiącach wręczono mu wieczne pióro.

(...) postmodernizm to nic innego jak nowa twarz nihilizmu, zaś postmodernistyczni filozofowie to banda farbowanych lisów - kiedyś wierzyli w Marksa i Mao, dziś składają hołd relatywizmowi moralnemu. - Biskup Józef Życiński

W styczniu br. w Warszawie i w sierpniu w Trójmieście po raz kolejny prowadził swoje praktyki uzdrawiacz Clive Harris. Oto co mówi po latach jedna z jego najbliższych współpracowniczek, która pragnęła zachować anonimowość.

Wywiad z dr Hanną Grajek, fizykiem, pracownikiem naukowym ART., członkiem Polskiego Towarzystwa Biofizycznego oraz międzynarodowego stowarzyszenia fizyków, biofizyków i biochemików European Photochemistry and Photobiology.

Od 20 lat zajmuje się pan lecznictwem niemedycznym jako zjawiskiem socjologicznym i psychologicznym. Dlaczego nie używa pan nazwy medycyna alternatywna, będącej w powszechnym użyciu?

- Panie Profesorze, obowiązujące w naszym kraju prawo umożliwia leczenie każdemu, kto zarejestruje je w Urzędzie Skarbowym jako działalność gospodarczą. Potem należy już tylko zadbać o reklamę i można otwierać gabinet. W Polsce liczbę takich gabinetów szacuje się na ok. 200 tysięcy. Jak Pan, jako lekarz akademicki, ocenia to zjawisko?

Gdy kogoś z bliskich dotyka choroba staramy się mu pomóc, uratować życie, a jeśli nie, to chociaż je przedłużyć. Ale czy zawsze warto to czynić za wszelką cenę?

Ponad 70 procent Amerykanów w wieku lat 50 i starszych używa jakiegoś typu terapii alternatywnej, takiej jak medytacja, bioenergoterapia, chiropraktyka, akupunktura, techniki oddechowe.

Wczoraj parlament Republiki Południowej Afryki głosował nad propozycją nadania specjalnych licencji znachorom.