Neopoganizm

Trzecia fala neopoganizmu narasta od końca lat 60. Młodzieżowa kontestacja lat 60. proklamowała Epokę Wodnika, do której głównych cech zaliczyć można poszukiwanie nowej (odmiennej od chrześcijańskiej) duchowości, eksponowanie pierwiastka kobiecego i dążenie do harmonii z przyrodą.

Neopoganin może swobodnie interpretować starożytne zasady, może komponować swoją wiarę z elementów dowolnie wybranych z najróżniejszych tradycji, może nawet swoją religię stworzyć sam od początku do końca.

Druga fala neopoganizmu podniosła się pod koniec XIX wieku. Tym razem wiązała się z panującym wówczas nacjonalizmem i wyrażała poszukiwanie etnicznie czystej religii narodowej.

Przed trzema laty niemiecki "Stern" zamieścił na swych łamach artykuł traktujący o "aryjskich wierzeniach" ludzi, dla których blask swastyki nadal jasno świeci na firmamencie ich życia. Przedstawiamy główne wątki tego interesującego i niestety wciąż aktualnego tekstu.

Uniwersytet Bostoński przyznał grupie neopogańskich studentów oficjalny status mniejszości religijnej. Grupa Wicca została założona w 1954 roku przez brytyjskiego urzędnika i zajmuje się kultem czarownic.

Neonaziści niemieccy demonstrują pogańskie wierzenia i wrogość wobec chrześcijaństwa, nosząc szaliki z napisem "Odyn zamiast Jezusa" - ostrzega ks. Thomas Gandow, odpowiedzialny w Kościele Ewangelickim Berlina-Brandenburgii i Górnych Łużyc za sekty i nowe ruchy religijne.